Бидний
үерхэл.
Дагиимаа надаас уучлалт гуйх шаардлагагүй. Би 100 дахь хоногоо бүр мартчихсан байж ээ. Дагиимаа өөр хүн болоод байгаа биш, би л өөр байгаад байж. Уучлаарай.
тэр нь би чамдаа хайртай
Анхны
кафе.
Оффисын ус тасарсан үеэр, сэтгэл татдаг хүнтэйгээ ажил, оффисоос жаахан хол баймаар санагдсан. Тэгээд Дагиимаатай цуг кафе орж ажлаа хийсэн. Дараа нь дуунуудаа хуваалцаад, түүний ертөнцөөс бага зэрэг олж мэдсэн.
Гэрт нь
хүргэж өгөх.
Би нэг зүгт байдаг гэрээсээ нүүчихсэн байсан ч, ямар нэг шалтаг олоод Дагиимаатай цуг баймаар санагдсан. “Ядарч байна уу? Кафе орох уу?” гэж асуухдаа өөрөө ядраагүй гэж бодож байсан. Гэтэл гэнэт ядарсан юм шиг болоод, түүнтэй дахиад жаахан хамт баймаар болсон.
өөрөө үлдэхийг хүссэн
“Дөлгөөн
надад сайн уу?”
Энэ өдөр миний ертөнцийг орвонгоор нь эргүүлсэн. Би хийж байсан бүх зүйл Дагиимаад хэтэрхий ойлгомжтой байсан юм байна. Тэгээд чи гэнэт “Дөлгөөн надад сайн уу?” гэж асуухад үнэхээр баярласан. Өөрөөсөө гаргахаас айж байсан үгсийг чи надаас түрүүлээд хэлүүлчихсэн.
“Би
Дагиимаад сайн.”
Тэр өдөр Дагиимаад би өөрийгөө таалагддагийг мэдээд үнэхээр баярласан. Анх удаа гараас нь барихад энэ хүнийг үнэхээр хамгаалмаар санагдсан. Чи “нэг жил хүлээе, харж үзье” гэхэд нь би хүлээхэд бэлэн байсан.
тэр мөч одоо ч үлдсэн
Бороо,
нэг шүхэр.
Нэг шүхэр дор гараас чинь бариад алхсан. Өчигдөр “сүүлчийн удаа” гэж бодож байсан зүйл маань бороон дунд алга болсон. Чамайг буцаагаад явуулмааргүй байсан. Тэгээд хацар дээр чинь анхны үнсэлт буусан.
буцах тухай бодоогүй
Ажлын уулзалт
→ Тоторо.
Тэр өдөр бүх юмыг мартаад Тоторо үзэнгээ тэврэлдэх үнэхээр сайхан байсан. Ажлаа хийх гэж уулзсан мөртлөө ажлаа мартчихсан. Тэгээд тэр өдөр Дагиимаагийн уруулыг анх амталсан.
гэхдээ чамайг тэвэрсэн
Албан ёсоор
бид.
Тэр өдөр оффис дээр үнсэлцэж, паркаар алхаж, чамайг япон хэлний хичээлд хүргэж өгөөд, дасгал хийж, ногоотой хоол идээд, дахиад гэр лүү чинь хүргэж өгсөн. Өдөр дүүрэн юм хийсэндээ биш — тэр бүхнийг чамтай хийсэндээ би одоо хүртэл баяртай байдаг.
Тэр долоо хоногт чамтай хамт бараг 100,000 алхам алхсан. Өдөр бүр чамайг хүргэж өгөх шалтаг хайдаг байсан. Тэгээд тэр олон жижиг алхмын дунд, бид хоёр албан ёсоор “бид” болсон.
би ганцаараа биш болсон
Майкл
кинонд.
Хөгжим, дэлгэц, чиний хажууд суух тэр мэдрэмж. Киноны үйл явдлыг биш, чиний хажууд сууж байснаа илүү сайн санаж байна.
Номын
сан.
Энэ бол бидний анх төлөвлөж хийсэн болзоо, бас хоёулаа хамт дуусгасан хамгийн анхны ажлын зүйл байсан. Номын сангийн кафед нэг их юм төлөвлөөгүй ч, тэр өдөр зүгээр л хамт байх мэдрэмж хангалттай байсан.
хамт дуусгасан анхны ажил
Зун,
гурвуулаа.
Сараатайгаа хамт тоглоомын парк, кино, солонгос хоол. Чамайг өөрийнхөө жижигхэн ертөнцөд оруулж байгаагаа тэр өдөр илүү хүчтэй мэдэрсэн.
Пицца,
бялуу.
Төрсөн өдрөөрөө гэртээ пицца, бялуу хийж, гэр бүлийнхэнтэйгээ идсэн. Дараа нь чамд авчирч өгсөн. Өөрсдөө хамт хоол хийгээгүй ч, хийсэн хоолоо чамтай хуваалцахыг хүссэн тэр мэдрэмж надад төрсөн өдрийн хамгийн гоё хэсэг байсан.
Хамтдаа
амьдрах.
Нэг орон зай, нэг ор, хамт сэрэх. Онцгой төлөвлөгөө байхгүй байсан ч, өглөө болгон хамт сэрэх тэр мэдрэмж надад хамгийн тайван дурсамжуудын нэг болсон.
тэр л мэдрэмж
101 дэх
өдөр.
